Voorproefje · Poort 2
Ik sta mezelf toe
Van verantwoorden naar toestaan
De essentie
Ik ben het verlangen waarvoor je meteen een lijstje excuses verzon. Niet wát je wilde was het probleem, dát je het wilde voelde al verdacht. Denk aan het moment dat je een groter salaris wilde vragen en jezelf betrapte op 'maar ik heb toch al zoveel', of aan de keer dat je die reis alleen wilde maken en eerst drie mensen ging overtuigen waarom dat oké was. Dat gevoel, die lichte paniek in je maag zodra een verlangen zich meldt zonder rechtvaardiging erbij, dat is precies waar ik zit. In poort 2 ben ik jouw innerlijke kompas, het weten dat niet eerst hoeft te worden goedgekeurd voordat het geldig is. Ik vertrouw niet op controle en niet op een uitgebreid plan met bewijsvoering. Ik vertrouw op wat er in jou klopt, ook als je dat nog niet aan iemand kunt uitleggen, ook al klinkt het onlogisch, ook al vraagt niemand erom. Beweeg vanuit dat weten in plaats van vanuit bewijzen en verdienen, en je voelt vanzelf welke mensen, plekken en kansen bij je horen, en welke niet meer bij je passen. Merk je hoe je lijf meteen lichter wordt bij een ja die van binnenuit komt, en hoe het verkrampt bij een ja dat je geeft omdat het hoort? Dat verschil is je kompasnaald, elke keer opnieuw. Ik neem wat van mij is, zonder eerst uit te leggen waarom ik het waard ben. Geen aanvraagformulier voor je eigen verlangens, geen wachttijd tot iemand anders knikt. Dat is de kracht die ik je teruggeef: nemen zonder te hoeven bedelen, willen zonder je eerst te verantwoorden, kiezen zonder eerst een tribunaal van meningen te raadplegen dat toch nooit compleet tevreden zal zijn. Ik sta mezelf alles toe wat ík werkelijk wil.
De dieperliggende lezing
Hoe je dit herkent
Je herkent me op het moment dat je een verlangen voelt en meteen een reden zoekt om het te verdedigen, nog voordat je het hardop hebt uitgesproken. In de zin ik zou wel willen, maar wie ben ik om, gevolgd door een hele waslijst redenen waarom het nu even niet kan. Vraag jezelf wat je zou nemen als toestemming geen vereiste meer was, en voel de lichte schrik die daarbij meteen opduikt.
Als het schuurt
Blijf ik onderdrukt, dan ontstaat er twijfel over bijna elke keuze die je maakt. Je gaat langzaam leven volgens wat veilig en verstandig lijkt voor de mensen om je heen, en je noemt dat verstandig. Ondertussen raak je verder weg van je eigen kompas, tot je niet meer voelt of het leven je draagt of dat jij het in je eentje torst.
De uitnodiging
Kom terug naar vertrouwen, in jezelf, in je timing, in de vraag die je nog niet hardop hebt gesteld. Sta jezelf toe om te ontvangen zonder het eerst te verdienen. Zeg vandaag hardop wat je wilt, zonder er een reden achteraan te plakken. Gewoon: dit wil ik. Punt.
Overdenkingen
- Wat wil ik mezelf toestaan, zonder daar eerst een goede reden voor te verzinnen?
- Waar wacht ik nog op toestemming die ik mezelf allang had mogen geven?
- Wat verandert er in mij als ik neem in plaats van vraag?
“Ik sta mezelf alles toe wat ík werkelijk wil.”
Dit is 1 van de 64 poorten. De rest van jouw ontwerp wacht nog.
Ontgrendel alle 64 · € 17,99
